GRENS MET GEVAAR - Birma

Birma is een land in Azie, vlak naast het grote China.
Wie met een vliegtuig boven Birma vliegt, ziet een prachtig land. Hoge, woeste bergen in noorden, tropische bossen, moerassen, veel groen en prachtige rivieren. Birma heeft dan ook de bijnaam "het gouden land". Het land met zoveel moois en zoveel mogelijkheden.
De hoofdstad van Birma is Rangoon. Er wonen 45 miljoen mensen. Het land is 18 keer zo groot als Nederland.

 

 

Wie uit het vliegtuig stapt en rondloopt, zal verbaasd zijn. Het lijkt wel of de tijd hier heeft stilgestaan. Terwijl buurlanden de laatste jaren erg modern zijn geworden, lijkt Birma nog steeds op het Birma van 50 jaar geleden. Er zijn geen wolkenkrabbers in de grote steden en is geen luchtvervuiling.

SchoonHuis in het dorp.
Ook is er niet de armoede die in andere grote Aziatische steden zo duidelijk is. De Birmezen zien er verzorgd uit, hebben genoeg te eten. De straten zien er schoon uit. "Het gouden land" zou je denken. De mensen die er wonen zullen wel gelukkig zijn. Maar alles is anders, zul je merken als je nog beter kijkt. En als je praat met de mensen. En luistert naar hun verhaal.


Militairen

Al vele jaren zijn de militairen de baas in Birma. Zij bepalen wat goed is en wat niet voor het land. De mensen die er wonen hebben daar niets over te zeggen. Sterker nog, ze mogen er niets over zeggen. Alleen als zij het eens zijn met de militaire bazen, mogen ze zeggen wat ze vinden. Wie een andere mening heeft, wordt opgepakt en gevangen gezet. Andere landen willen daarom niets meer met Birma te maken hebben. Ze willen geen handel met ze drijven en niet met ze praten. Ze willen Birma ook niet helpen. Dat heet een boy-cot.

Een basisschool in een kamp


Eenzaam

Pas als de militairen weggaan en de Birmezen zelf mogen bepalen wie hun nieuwe baas wordt, wil het buitenland weer praten met Birma. De militairen willen ook niets met het buitenland te maken hebben. Dat vinden ze slechte voorbeelden voor de inwoners van Birma. Birmezen kunnen niet naar het buitenland en er komen bijna geen buitenlanders in Birma. Het land is dus eenzaam in de wereld.

 


Verhuizen
De militairen zorgen niet goed voor de Birmezen. Ze dwingen hen te werken aan nieuwe bruggen en spoorlijnen. Ze willen ook dat alle mensen dicht bij elkaar wonen, zodat ze ze makkelijker in de gaten kunnen houden. Daarom dwingen ze hen te verhuizen. Inmiddels zijn er al 2 miljoen mensen uit hun huis gedreven.

 

 

Kleren wassen.
Dorpen

Veel Birmezen zijn bang voor de militairen. Ze proberen te vluchten. Net over de grens met buurland Thailand zijn inmiddels vele vluchtelingenkampen.
Bij vluchtelingenkampen denk je misschien aan grote tentenkampen. Maar deze kampen staan er al jaren. Het zijn eigenlijk net kleine dorpjes. De vluchtelingen proberen daar een zo normaal mogelijk leven te leiden, zoals je kunt lezen in het verhaal van Naw Kim Yu.

 


Naw Kim Yu

"Toen ik in mijn dorp woonde, kwamen de soldaten. Ze staken huizen in brand en iedereen moest vluchten. We hadden bijna geen eten en moesten telkens schuilen voor de soldaten. Het was heel eng. Daarom ben ik blij dat we nu hier zijn."

 

Naw Kim Yu is 12 jaar en geboren in Birma. Zij vertelt aan KLAP over haar leven in een vluchtelingenkamp, net over de grens met Thailand. In het grensgebied wonen veel verschillende volken. Ze kunnen het niet altijd goed met elkaar vinden. Naw Kim Yu hoort bij het volk Karenni.

 

De groenten voor vanavond.

Bladeren
Naw Kim Yu: "Toen we hier aankwamen, mijn ouders, zussen, opa en ik, hebben we eerst een huisje gebouwd. Iedereen heeft geholpen. Het is gemaakt van bladeren en bamboestokken. Voor het dak hadden we grote, stevige bladeren nodig. Samen met mijn zusje heb ik er wel een dag over gedaan om genoeg bladeren te vinden".

 

Handtekening
Het leven in de kampen is niet gemakkelijk. Maar de bewoners doen er alles aan om zo gewoon mogelijk te leven. Ze doen alles zelf, want de regering van Thailand wil niet helpen. Ook organisaties die in andere landen vluchtelingen helpen, komen niet bij de Birmezen. Dat komt omdat Thailand niet met de andere landen meedoet. Ze hebben geen handtekening gezet om hulp te laten komen. Dus zijn de Birmese vluchtelingen op zichzelf aangewezen. Dat lukt best aardig trouwens.

 

Muggennet
Er zijn veel boeren gevlucht. Zij weten hoe je groente en fruit kunt verbouwen en hoe je koeien moet houden. Sommige mensen kunnen hele mooie kleden weven, die ze kunnen verkopen. Er zijn leraren en dokters. En er zijn scholen en kliniekjes gebouwd. De zus van Naw Kim Yu geeft aan alle vluchtelingen informatie over gezondheid. Ze vertelt hoe belangrijk schoon drinkwater is. En dat ze een muggennet moeten gebruiken om te zorgen dat ze niet gestoken worden door malariamuggen.

Water uit de grond trekken.

Tuinslangen
Om gezond drinkwater te hebben in het kamp, hebben de bewoners zelf lange buizen gemaakt. Het lijken net tuinslangen, die van hoog in de bergen naar beneden in het kamp lopen. Als de plek waar het kamp staat niet veilig meer is, kunnen de vluchtelingen hun drinkwaterbuizen makkelijk oprollen en meenemen naar een volgend kamp. En dat gebeurt best vaak.

 

Soldaten
De vluchtelingen voelen zich niet veilig. Zelfs over de grens weten de militairen hen te vinden. 's Nachts gaan die stiekum de grens over. De soldaten van Thailand zijn met veel te weinig om iedereen te beschermen.
Rosie, een vriendin van Naw Kim Yu: "Het was midden in de nacht toen ik opeens geschreeuw en schoten hoorde. Ik rende de hut uit en zag de soldaten de hoek omkomen. Gelukkig is er die avond niemand gewond geraakt. Maar de soldaten hebben wel vluchtelingen meegenomen. We hebben ze daarna niet meer gezien."

Lekker buiten spelen.

Terug
Intussen is er in hun eigen land nog weinig veranderd. Zolang de militairen alle mensen onderdrukken, zal er ook niets veranderen. De vluchtelingen verlangen allemaal naar huis. Naw Kim Yu: "Overdag speel ik met mijn vriendinnen. Zij zijn ook gevlucht uit Birma. Als ik aan het spelen ben, denk ik niet aan thuis. Maar ik zou toch graag weer teruggaan. Ze hebben ons hele dorp platgebrand. Dus als we weer naar Birma gaan, zullen we een huis moeten bouwen".

 

Stichting Vluchteling is een organisatie die zich inzet voor vluchtelingen. Het gaat dan niet om de vluchtelingen die naar ons land komen, maar om opvang in hun land zelf of in de regio eromheen. In deze arme landen vindt meer dan 90% van alle vluchtelingen ter wereld onderdak. Om hen te helpen wordt nu de Wereld-Vluchtelingen-Week gehouden.